aimusic.one

[Verse]
Meneer Janson loopt alleen door het land
Met zijn hondje Borre aan zijn zijde, van pand naar pand
Drenthe is stil en verlaten sinds zijn vrouw is heengegaan
Maar herinneringen in zijn hart zullen altijd blijven bestaan

[Verse 2]
Elke ochtend wandelen ze langs de oude molen
Waar zijn vrouw ooit de mooiste bloemen liet bloeien
Samen genoten ze van de eindeloze natuurpracht
Nu is het eenzaamheid die zijn hart volledig verzacht

[Chorus]
Langzaam dwaalt hij door de heidevelden van Drenthe
Op zoek naar vrede en troost, dat is wat hij wenste
De herinneringen van zijn vrouw begeleiden zijn weg
Op het pad van herinneringen, leeft hij in zijn eigen treurnis

[Verse 3]
Jaren gingen langzaam maar zeker voorbij
Meneer Janson en Borre liepen nog altijd zij aan zij
Maar meneer Janson wou na al die tijd toch wat meer
Hij schreef een boek over zijn lijden, al deed het hem zeer

[Verse 4]
De velden van Drenthe verruilde hij voor de grote stad
Hiermee betrad hij een geheel nieuw pad
In de stad was er echter niemand die naar hem omkeek
Daarom keerde hij toch weer terug naar zijn oude kot bij Leek

[Chorus]
Langzaam dwaalt hij door de heidevelden van Drenthe
Op zoek naar vrede en troost, dat is wat hij wenste
De herinneringen van zijn vrouw begeleiden zijn weg
Op het pad van herinneringen, leeft hij in zijn eigen treurnis

[outro]

[Chorus]
Langzaam dwaalt hij door de heidevelden van Drenthe
Op zoek naar vrede en troost, dat is wat hij wenste
De herinneringen van zijn vrouw begeleiden zijn weg
Op het pad van herinneringen, leeft hij in zijn eigen treurnis

[outro]