Opowieść o Miłości

Zwrotka 1:
Tak małe dłonie, a świat tak wielki,
Jeszcze nie zdążył nauczyć się dni.
Zabrało Cię niebo zbyt wcześnie,
Została cisza i tysiące łez.

Refren:
Aniołku mój, śpisz już wśród gwiazd,
A ja tu na ziemi wciąż wołam Twój głos.
Serce pękło na tysiąc części,
Bo miłość do Ciebie nie umarła wraz z Tobą.

Zwrotka 2:
Twoje imię brzmi jak modlitwa,
Każdy oddech to wspomnienie Ciebie.
Nie zdążyłem nauczyć Cię świata,
A Ty nauczyłeś mnie, czym jest ból bez granic.

Most:
Mówią, że czas leczy rany,
Ale są rany, co zostają na zawsze.
Ty jesteś jedną z nich… najczystszą,
Najbardziej kochaną, najcichszą.

Refren (ostatni):
Śpij, moje dziecko, w ramionach nieba,
A ja będę kochać Cię do końca dni.
Spotkamy się tam, gdzie nie ma pożegnań,
Gdzie łzy zamieniają się w światło i sny.