aimusic.one

[Verse 1]
Ik was een schilder met een droom, een visioen,
Maar mijn kunst leek te falen.
Ik werd van school gestuurd, was een mislukking in hun ogen,
Maar in mijn hart wist ik, mijn tijd zou nog komen.

[Chorus]
Toen ik de kwasten neerlegde, en de breinaalden vond,
Vond ik een nieuwe weg
Met elke steek en elke draad, voelde ik me vrij,
En zo begon mijn reis, naar de sterren, door mijn gebrei.

[Verse 2]
Met elke lus en elke rij, groeide mijn verhaal,
De mooiste trui ooit werd geboren
Van een gefaalde schilder, tot een breikunstenaar
Mijn kunst was herboren, ik was toch wat waard.

[Chorus]
Toen ik de kwasten neerlegde, en de breinaalden vond,
Vond ik een nieuwe weg
Met elke steek en elke draad, voelde ik me vrij,
En zo begon mijn reis, naar de sterren, door mijn gebrei.

[Bridge]
Dus laat me breien, mijn verhaal en mijn pijn,
In elke steek en elke lijn, voel ik me zo fijn.
Soms is falen slechts een nieuwe start,
Een kans om jezelf opnieuw te vinden.

[Outro]
Dus hier sta ik nu, met mijn mooiste trui ooit,
Een symbool van doorzettingsvermogen, van hoop.
Want zelfs als je valt, kun je altijd weer opstaan,
En in de wereld van het breien, zal mijn kunst altijd bestaan.

altijd bestaan.