sagopakajmer
歌詞
sagopakajmer
Uyanmak zor, uykunu bölmedikçe kurtuluş Çıkışı bulamadığın yol üzeri, gözün kapalı yıpranış Yıprandığını bir tek senin bilmen kıvranış Ağladığını kendin görmen, ruhen yıkılış Onlar, anlatsan da anlamazlar Bir anlam da yüklemezler Çıldırdığını düşünürler O büyük düşünürler "Keşke konuşmasaydım" dersin Meğer buymuş ilk dersin Zor iş, kolay gelsin Elin boşta kalır, tutmadıklarında Gözün yaşta kalır, anlamadıklarında Sesin titrer konuşmaya çabaladığında ardarda Oysa kim istemez ki, her gün ilkbahar günü? Şiirler yazmak, izleyip kırmızı gülü Akan saatler, beraberinde götürür ömrü Kalan sağlar senindir, kaybedilenler ölü Ben seni gayet iyi de anlıyorum, gayet Ardımda bıraktığım o yollar, buradan gayet net İnsan bir nefis, bir nefes Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes Yaşa etmeden pes! Kolaysa... Zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar kutu varsa Yalan dağılır içinden, açılmış ne kadar ağız varsa Çil yavrusu gibi dağılır, bildiğin ne kadar iyi varsa İlk başta suya kanar gibi kandım Sözlerine inandım herkesin kalpten, çok içten Bu uykumdan uyanmam zaman aldı Uyandım, uykusuzluk başladı aniden, aniden Yıllar öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu Kaçtım dersten, derslerden İsterdim uyanmak birden Bir kötü kabustan cidd