aimusic.one

(Verse 1)
Er was eens een schildpad, traag en bedaard,
Maar diep van binnen, was hij vastberaad.
Hij droomde van avonturen, van snelheid en kracht,
En besloot dat het tijd was voor een nieuwe start.

(Pre-Refrein)
Dus bond hij stiletto's aan zijn poten vast,
En keek vastberaden naar de horizon, de uitgestrekte mast.
Hij wist dat het moeilijk zou zijn, een uitdaging zo groot,
Maar hij zou zijn droom najagen, tot hij aan de finish stond, bloot.

(Refrein)
Een schildpad op stiletto's, een onwaarschijnlijk zicht,
Renend door de straten, in het donker en in het licht.
Hij geeft niet op, hij gaat maar door,
Een marathon op hakken, hij gaat ervoor!

(Verse 2)
Met elke stap voelde hij de pijn,
Maar zijn vastberadenheid liet hem nooit klein.
Hij negeerde de twijfels, de spot en de lach,
En focuste op zijn doel, zijn eigen race-epos.

(Pre-Refrein)
Met elke stap kwam hij dichterbij,
De finishlijn, zo ver weg, maar toch zo dichtbij.
Hij liet zich niet afleiden, niet door angst of door pijn,
Hij zou doorgaan, tot het einde, tot de laatste lijn.

Hij liet zich niet afleiden, niet door angst of door pijn,
Hij zou doorgaan, tot het einde, tot de laatste lijn.

(Refrein)
Een schildpad op stiletto's, een onwaarschijnlijk zicht,
Renend door de straten, in het donker en in het licht.
Hij geeft niet op, hij gaat maar door,
Een marathon op hakken, hij gaat ervoor!

(Bridge)
En toen eindelijk, na vele uren strijd,
Zag hij de finishlijn in zicht, zo wijd.
Met een laatste sprint, met alles wat hij had,
Haalde hij de eindstreep, stralend en blij, ondanks de pijn en het gehijg.

(Einde)
Een schildpad op stiletto's, een heldendaad volbracht,
Een verhaal van doorzettingsvermogen, van moed en kracht.
Hij bewees dat zelfs de traagste, de race kon winnen,
Een marathon op hakken, een verhaal om te beminnen.